Avondfilm - Eat More Trees

In de Zuid-Spaanse Quipar-vallei vecht de jonge boer Alfonso samen met zijn Nederlandse vrouw Yanniek, die duurzame ontwikkeling studeerde, tegen verdere uitdroging van zijn door industriële landbouw uitgeputte land.

Waar de regeneratief werkende Alfonso de monocultuur (graan) van zijn (voor)ouders heeft verruild voor de verbouw van meerdere gewassen die goed opgewassen zijn tegen droge omstandigheden (amandel, pistache, salie en kuiflavendel), aanplant van bomen en extensieve veeteelt om de bodem te herstellen, plegen de op snelle winst gerichte bedrijven er opnieuw een aanslag op, door op grote schaal waterslurpende gewassen als sla en broccoli te verbouwen. Dat het daarbij vaak om biologisch gecertificeerde producten gaat, maakt de boel extra ingewikkeld, maar maakt de film ook tot een boeiende illustratie van de ideeënstrijd die gaande is op het platteland. En de daarbij behorende paradoxen, moeilijkheden en dilemma’s waar de stadse consument vaak geen idee van heeft, terwijl die daar met zijn aankoopkeuzes wel grote invloed op uitoefent.

Wanneer het over dit soort tegenstrijdige belangen gaat, of over de overwegingen van boeren die naar een andere manier van landbouw willen overstappen, is de documentaire 'Eat More Trees' op zijn interessantst.

De spanning zit hem minder in de bekende cliché-tegenstelling tussen doemscenario's over klimaatverandering en idylle van een nostalgisch regeneratief boerenleven in harmonie met het land , als wel in de ruimte daartussen, bij de meer alledaagse, praktische problemen en dilemma’s die bij een mentaliteitsverandering komen kijken.

Ons moderne, grotendeels geglobaliseerde voedselsysteem is om meerdere redenen moreel en ecologisch nagenoeg failliet. In naam van gemak en maximaal profijt zijn landbouwdieren gereduceerd tot anonieme productie-eenheden, terwijl agro-industriële productiemethoden enorme hoeveelheden water opslorpen en ervoor zorgen dat we mondiaal gezien jaarlijks een kleine 25 miljard ton aan vruchtbare bodem verliezen. En dan hebben we het nog niet over de vele complexe ecosystemen en diersoorten die ter ziele gaan aan onze ongebreidelde agrarische en economische expansielust.

Dat het met een gezonde dosis creativiteit, biologische inclusiviteit en idealisme – gekoppeld aan solide wetenschap – ook anders kan, bewijst de documentaire 'Eat More Trees'. De hoofdmoot van de film is een voorbeeld op microniveau dat symbool staat voor het grotere probleem én een mogelijke oplossingsrichting.

Vanuit Zuid-Spanje zoomt de documentaire verder uit naar andere delen van de wereld waar zowel idealisten als pragmatisten initiatieven ontplooien richting een effectiever en milieuvriendelijker systeem van voedselvoorziening.

De film draagt vooral de hoopvolle boodschap uit dat er in het geval van regeneratieve landbouw meerdere wegen naar Rome leiden. Het tij is nog te keren als we ons bij het produceren van voedsel steeds één vraag stellen: hoe kunnen wij voor het land zorgen zodat het voor ons kan zorgen.

Deze film is in samenwerking met de Mondiale Raad en de Milieudienst. 

Regie: Arne Focketyn

Duur: 80 min

Scenario: Louis De Jaeger

Vertelstem: Maaike Cafmeyer

''Een van de sterke punten van 'Eat More Trees' is dat de documentaire niet de fout maakt om boeren of veehouders collectief aan de schandpaal te nagelen.'' - Cinemagazine.nl